Een laatste gedicht
ik wil
een laatste.
Wurg de woorden
uit mijn pen,
smeer mijn ziel uit
op een maagdelijk blad.
Blinde vlekken worden woorden,
Onherkenbaar, een gezicht.
Herken mij
in steeds duidelijker symbolen.
Tot dit een conversatie wordt
met mezelf.
Auteur:
Hugo Verhaege